| 02 Mart 2010
Sabahın köründe çatıdan sesler gelmeye başladı ve yataktan çıktığım gibi kendimi çatıya attım.
Sol taraftaki apartmandan atılan çöpler benim çatımda birikmiş ve sağ taraftaki apartmanın terasına dökülmeye başlamış. Bunun üzerinde sağ taraftaki apartman sakini yaşlı teyze benim çatıma çıkmış ve çöpleri temizlemeye başlamış. Görültüden tırsan ben ise... tırsmışım :p
Kendimi çatıya attığım gibi teyze ile aramızda şu diyalog geçti.
Ben: Teyze hazırdır napıyosun burda?
Teyze: Temizlik.
Ben: Ama burası benim çatım.
Teyze: Çöpler benim terasıma dökülüyor.
Ben: Teyze çatıda çöp ne arasın. Hiç huyum değildir genelde çöplari camdan aşağı atarım. Yukarı atma gibi ilziyonum olmadı bugüne kadar.
Teyze: Yan tarafdaki binadan atmışlar.
Ben: Hay ben onların %+&½$½$ ...
Teyze: Efendim?
Ben: Yok bişey teyze... Keşke bana bi haber verseydin. Yaşlı başlı kadınsın ne arıyosun çatıda ben çıkar temizlerdim.
Teyze: Sana ulaşamadım evladım.
Ben: Teyze sen şimdi in aşağı, ben temizlerim bunları. Ayrıca sana telefon numaramıda vereyim. Yine böyle bişey olursa beni arar haber verirsin.
Teyze: Ben tanımadığım insanlardan telefon numarası almam.
Ben: Dumur :S
...... Ama tanımadığın insanların çatısına çıkıyosun. Sonra mahalleli neder senin hakkında.
Teyze: Dumur :S
...... Ben gideyim evladım. Sana kolay geldin...
Ben: Allah razı olsun. Dikkat et düşme sakın.
..........................
Tanımadığı insanlara telefon numarasını vermeyenleri gördüm ama tanımadığı insanlardan telefon numarası almayanıda ilk defa görüyorum... Hayat bana daha neler göstereceksin?
